دریاچه اورمیه (اورمو گؤلو) در شمالغربی ایران و بین استانهای آذربایجان غربی و شرقی و با وسعت بیش از پنج هزار کیلومتر مربع، دومین دریاچه بزرگ آبشور جهان به حساب میآید. این دریاچه با داشتن نوعی آبزی منحصر به فرد به نام «آرتمیانا اورمیانا»، علاوه بر این که تا چند سال پیش از مهمترین مراکز توریستی ایران به حساب میآمد، بهطور مستقیم و غیرمستقیم منبع ارتزاق میلیونها نفر از مردم استانهای همجوار خود بود. روند خشک شدن این دریاچه که از دهه 90 میلادی آغاز شده بود، از اوایل قرن 21 جدیتر شد و به مرحله هشدار رسید. علیرغم کاهش بارندگی در طی سالهای اخیر، بنا به گفته کارشناسان سازمان محیط زیست ایران و اذعان نمایندگان مجلس شورای اسلامی، مهمترین عامل خشک شدن آن احداث 35 سد بزرگ برروی رودخانههایی است که مهمترین عامل تغذیه این دریاچه به شمار میآیند.
