ديروز از يك پارچه اي عمامه اي بر خود درست كردم ، قرآن را جلويم گذاشته بازش كردم سوره نساء آيه 141 آمد ، ( الذين يتربصون بكم فان كان لكم فتح من الله قالوا الم نكن معكم و ان كان للكافرين نصيب قالوا الم نستحوذ عليكم و نمنعكم من المومنين فالله يعكم بينكم يوم القيامة و لن يجعل الله للكافرين علي المومنين سبيلاً. سورة النساء آية 141 ) ترجمه : ( همان كسان كه [ از سر بدخواهي ] چشم به شما دارند پس اگر شماراپيروزي و گشايشي از جانب خدا باشد گويند : آيا بر شما آگاهي نيافتيم و شما را از [ گزند ] مومنان بازنداشتيم . پس خداوند روز رستاخيز ميان شما داوري خواهد كرد و خدا هرگز براي كافران راهي [ بر تسلط ] بر مومنان ننهاده است . ) اين آيه و آياتي مشابه همچون سوره تويه آيه 25 ، سوره عمران آيات 123 ، 124، 125 سوره فتح آيه 1 ، سوره نصر آيه 1 و غيره آياتي است كه فقهاي اسلام با استناد به اين آيات قاعده نفي سبيل را استخراج كرده اند . بر طبق اين قاعده ، هرگونه معامله و كمك رساني به بلاد غير مسلمان و بلاد كفركه در حال جنگ و يا تهديد مسلمانان است حرام است . و با استناد به آن اكثر فقها هرگونه كمك كردن به بلاد كفر در حال جنگ با كشورهاي مسلمان را مصداق علني محاربه با خداوند مي دانند .
