تك توران : روستایی که زندگی اش با آب و نان خلاصه می شود و آرزوهایش در کوچه پس کوچه های خاکی و پهنی ده از جیبهای پاره پاره گشته اش مانند پولهای نداشته اش می ریزد و از فرط کار زیاد مجال متجسم سازی رویاهایش را ندارد ، روستایی که از تقسیم خوشبختی ها مانند تقسیم بوجه جا می ماند و به ناچار بدبختیهای جا مانده در تغار روزگار نسیبش می شود ، پاک و طبیعی ماندنش او را مضحکه ی خاص و عام می کند ولی او باز با تمام تمیزی روحش به خنده ها و مسخره های همنوعان شهریش از ته دل می خندد .
